از جامعه فاضل تا حکومت فضیلت ، از حال تا اتوپدیا...

بسم الله الرحمن الرحیم

 

فرایند تشکیل مدینه فاضله نیز از فاضل شدن مردم جامعه شروع شده و به تشکیل حکومت فاضله می انجامد ؛ متاسفانه در انقلاب اسلامی ایران اسلام سازی به طور کامل انجام نشد ، انقلاب به صورت یک فرایند جوی ، جوزده ، اسلامیزه شد ، و دولت که قسمت آخر این سناریو است در وسط تشکیل شد ، به همین دلیل بعد از چندی کلی آدم دغل و غیره ، از وسط همین دولت سر درآوردند ، و در عین حال پس از 27 سال از انقلاب و ظهور جمهوری اسلامی شاهد یک جامعه نیمه فاسد هستیم .

 

یادداشتی است که به شدت ابوذر -پاسداران- را عصبانی کرد تا حدی که فردا شبش به همراه فطرس ، مفتاح و یکی دیگر از دوستانش آمدند خانه امان برای بحث ؛ ولی هنوز فکر می کنم درست است و به نظر یکی از بنیادی ترین و موثرترین نظریات زندگی ام است . فرایند ایجاد مدینه النبی این طور بود که زنان و مردان آرام آرام مسلمان شدند ، اسلام در زندگی شخصی و سپس در رفتار اجتماعی انسان رسوخ کرد و تاثیر گذاشت ؛ پس از مسلمان شدن اکثریت جامعه متعاقباً در تشکیل حکومت اسلامی برای اجرای احکام اسلام به اجماع رسیدند ولی باید توجه داشت که حکومت اسلامی گام بعدی پس از تشکیل جامعه اسلامی است ! و جامعه اسلامی را حکومت نمی سازد که خود مولود جامعه اسلامی و در طول آن است !

3دکتر سروش در جایی می گوید: «که ایران تنها کشوری است که دولت می خواهد مردم را دیندار کند!»

فرایند تشکیل مدینه فاضله نیز از فاضل شدن مردم جامعه شروع شده و به تشکیل حکومت فاضله می انجامد ؛ متاسفانه در انقلاب اسلامی ایران اسلام سازی به طور کامل انجام نشد ، انقلاب به صورت یک فرایند جوی ، جوزده ، اسلامیزه شد ، و دولت که قسمت آخر این سناریو است در وسط تشکیل شد ، به همین دلیل بعد از چندی کلی آدم دغل و غیره ، از وسط همین دولت سر درآوردند ، و در عین حال پس از 27 سال از انقلاب و ظهور جمهوری اسلامی شاهد یک جامعه نیمه فاسد هستیم .

3البته در این فساد خود دولت جمهوری اسلامی مخصوصاً در به وجود آوردن عقده هایی که عقده های مهر جنسی از نمونه های آن است نقش عمده ای داشته است !   

البته شنیده ام از اختلاف نظر های امام (ره) و آیت الله بهجت در انقلاب این بوده است که آیت الله بهجت این نقد را می کردند که انقلاب ایران تعداد کافی آدم های فاضل برای "جامعه اسلامی " و در همین حال انسان های فاضلی برای فاضل ساختن بقیه ندارد ولی امام (ره) می گفتند که فرایند فاضل ساختن جامعه را در کنار جمهوری اسلامی ادامه خواهیم داد و تبلور این نظر را می توان در عبارت "پیروزی هنوز کامل نیست" امام (ره) یافت ( هر چند بیشتر با نظر منصوب به آیت الله بهجت موافقم و این حاصل شکستن همان تقدسی است که جلوی نقد را می گیرد ! )

3"[...] سستی راه ندهید به خودتان . سردی راه ندهید به خودتان . گمان پیروزی نهایی نبرید . اگر این اعتقاد پیدا شود ، سستی پیدا می شود . شما باید خودتان را نیمه پیروز بدانید و در نیمه راه . بقیه راه را که بسیار مشکل است ، باید همه باهم تعقیب کنیم و به نهایت برسانیم . پیروزی آن روزی است که تمام ریشه های اجانب و تمام ریشه های فساد از مملکت ما بریده وقطع بشود [...] "  
حضرت روح الله (ره)

تصوری که من از مسیر پیشرو تا رسیدن به اتوپدیا یا مدینه فاضله مهدوی در تصور دارم ، فاضل شدن و البته به صورت خودخواهانه است ! به معنای همان چیزی که از بیانی از آیت الله بهجت درباره این که اگر خودمان درست شویم همه ی مشکلات حل می شود گرفته ام ، یعنی من به شخصه موظفم به گناه نکردن 

و رعایت آیین اسلامی که درک کرده ام ، و اعمال اجتماعی من نیز از سر دستوراتی باشد که برای سعادت "من" داده شده است ؛ فداکاری هایی چون قتال و شهادت ، جهاد سازندگی ، عهده داری خدمت به خانواده و تامین مخارج ، رعایت قوانین دولت ، حفظ محیط زیست ، رعایت حقوق دیگران و عدم ظلم ، نه لزوماً برای مردم و جامعه بلکه فی سبیل الله است و یقین از این که این اعمال الهی موجب سعادت من خواهد شد ! و وقتی تمام اعضای جامعه این "خودخواهی الهی "را بیابند و عمل کنند جامعه ای رو به سعادت خواهیم داشت ، و هر چند همه به سوی واحد و در صراط مستقیم طی الطریق می کنیم ولی مثل یک اتوبان چند بانده از باندهای مختلف به مقصد می رسیم .

3"هرکس خدایی دارد "

در این جامعه می توانیم در کنار همدیگر  با اختلاف نظر و تضارب آرا بحث کنیم ! ولی با توجه به فاضل شدن نسبی از دروغ ، افترا و همچنین سفسطه برای ضایع کردن طرف مقابل پرهیز خواهیم کرد که بالاخره منجر به یک بحث سازنده خواهد شد . یا تصور کنیم اگر نشریات از دروغ دودوزه بازی ها بپرهیزند یک جامعه با سلامت روانی بهتر نخواهیم داشت ؟! هر چند نمی توان منکر وجود انسان هایی خلاف همین مسیر در همان جامعه مهدوی شد که خود کسانی هستند که منجر به شهادت ابا صالح المهدی (عج) خواهند شد .

3و یا به زبانی دیگر "آدم اگر آدم شود ، عالم آدم می شود![...]"

نیز بخوانید ؛ 
+  از مدینه تا مدینه ، " تجربه تاسیس حکومت اسلامی از مدینه النبی تا دوران معاصر " ؛ دکتر مظفر اقبال

هزار و چهارصد و بیست و چهار سال قمری پیش، حدود ۵۰۰ مسلمان كه نخستین ماه رمضان را روزه گرفته بودند، در مسجد تازه ساز پیامبر جمع شده بودند. برخی از آنان ۱۹ ماه قبل از مكه هجرت كرده و ملك و دارایی های خود را جا گذاشته  بودند. عده ای دیگر نسل ها بود كه در این شهر می زیستند اما هرگز ماه رمضان را روزه نگرفته بودند. آنان همگی شهروندان یك حكومت دین سالار بودند كه قانون اساسی مكتوب با عنوان میثاق المدینه داشت. جمعیت چند نژادی و چند دینی آن شامل مسلمانان، یهودیان، افراد زاهد، بی خدایان و حتی كافران بود. ارتش منظم و بیمارستان وجود نداشت اما دست كم یك مدرسه یا شاید بیشتر در یك مسجد برقرار بود.
این حكومت تازه تأسیس تجربه ای در حكومت داری بود كه هیچ بدیلی در تاریخ بشر نداشت، نه به این خاطر كه پیامبر رئیس آن بود- چون پیامبران قبلاً رهبری حكومت ها را بر عهده نداشتند- بلكه به خاطر چگونگی شكل گیری آن بود.

+ دگماتیسم اسلامی ؛ یادداشتی از سجاد جوزدانی 

بسیاری از مفاهیم عصر جدید به مدد مراودات دانش پژوهان و روشنفکران ممالک اسلامی با مغرب زمین  قدم در عرصه اندیشه اسلامی نهادند و بر سر  سفره اعتقادات اسلامی  تناول فکری  نمودند.این هم نشینی سه محصول  را به همراه داشت.

ویرایش شده در - و ساعت -

نوشته شده در دوشنبه 21 فروردین 1385 و ساعت 02:04 ق.ظ توسط : محمد مسیح

نظر ها () || [لینك مطلب] || [ارسال ایمیل] || [عمومي , ]